Rozwój hidradenitis suppurativa w trakcie leczenia biologicznego

Trądzik odwrócony (hidradenitis suppurativa − HS) jest ciężką, przewlekłą, ropną chorobą skóry, która najczęściej dotyczy młodych kobiet i mężczyzn. Terapia schorzenia jest trudna, większość dostępnych metod farmakologicznych charakteryzuje się niewielkim efektem działania. Do leków o najwyższej skuteczności należą inhibitory TNF-alfa. Naukowcy z Francji zajęli się problemem HS jako paradoksalnego zjawiska, które wystąpiło u pacjentów leczonych preparatami biologicznymi z powodu innych schorzeń.

Markery stanu zapalnego w hidradenitis suppurativa

Na łamach Journal of American Academy of Dermatology opublikowano ostatnio wyniki badania, w którym oceniano związek pomiędzy aktywnością powszechnie oznaczanych, surowiczych wskaźników stanu zapalnego i nasileniem zmian chorobowych w przebiegu trądziku odwróconego.

Częstość występowania dermatoz pasożytniczych w populacji osób bezdomnych w Paryżu

Infekcje pasożytnicze skóry to istotny problem zdrowotny w populacji. Szczególnie narażone na tego typu choroby są osoby bezdomne, wśród których parazytozy stanowią najczęstszą przyczynę problemów skórnych. W ostatnim numerze British Journal of Dermatology opublikowano wyniki badań, w których oceniano występowanie świerzbu i wszawicy w populacji osób bezdomnych mieszkających w Paryżu.

Mniej znamion melanocytowych a większe ryzyko rozwoju agresywnych postaci czerniaka

Poprzednie badania dowodzą, że ludzie rasy kaukaskiej posiadający więcej niż 50 znamion barwinkowych na skórze mają podwyższone ryzyko rozwoju czerniaka. Co ciekawe, według najnowszych doniesień zaprezentowanych na spotkaniu dermatologów American Academy of Dermatology's 2015 Summer Academy Meeting w Nowym Jorku, pacjenci z mniejszą ilością znamion barwnikowych na skórze mogą być bardziej narażeni na rozwój bardziej agresywnych postaci czerniaka o gorszym rokowaniu.

Pooperacyjna piodermia zgorzelinowa

Piodermia zgorzelinowa (pyoderma gangrenosum − PG) należy do grupy chorób nazwanych dermatozami neutrofilowymi. Etiologia schorzenia jest nieznana. Zmiany chorobowe bardzo rzadko mogą rozwijać się po zabiegach w okolicach cięć operacyjnych. Na łamach Journal of the American Academy of Dermatology opublikowano ostatnio analizę grupy pacjentów z pooperacyjną PG.

Zajęcie narządów płciowych u kobiet z pęcherzycą pospolitą

Pęcherzyca pospolita (pemphigus vulgaris − PV) jest rzadką autoimmunologiczną dermatozą, która najczęściej występuje na błonach śluzowych jamy ustnej i skórze, często również w okolicach narządów płciowych. Ostatnio opublikowano nowe dane dotyczące częstości zajęcia okolic genitalnych u pacjentek z PV.

Korzyści z terapii adiuwantowej w pęcherzycy pospolitej

Pęcherzyca zwykła jest ciężką chorobą skóry z kręgu autoimmunologicznych chorób pęcherzowych. Do pierwszej linii leczenia należą preparaty glikokorytykosteroidowe podawane systemowo. Mimo że terapia adiuwantowa w leczeniu pęcherzycy należy do ogólnie zaaprobowanych schematów postępowania, brakuje rozstrzygających dowodów dotyczących korzyści z jej stosowania. Naukowcy z Izraela podjęli się próby udowodnienia pozytywnych efektów terapii adiuwantowej w leczeniu pęcherzycy. Rezultaty swoich analiz publikują na łamach najnowszego numeru amerykańskiego czasopisma Journal of the American Academy of Dermatology.

Czy palenie papierosów ma wpływ na wyniki leczenia łuszczycy?

Palenie papierosów jest czynnikiem ryzyka rozwoju łuszczycy, ma również wpływ na gorszy przebieg choroby. Dotychczas nie przeprowadzono badań oceniających wpływ palenia papierosów na odpowiedź na leczenie łuszczycy. Naukowcy z Cleveland w USA w najnowszym numerze British Journal of Dermatology publikują pracę, w której badano związek pomiędzy paleniem papierosów a odpowiedzią na leczenie ogólne pacjentów z łuszczycą zwyczajną oraz stawową. Według otrzymanych wyników nie stwierdzono takiego wpływu.

Zmywarki w domach zwiększają ryzyko rozwoju alergii

Ciekawe informacje opublikowano w najnowszym numerze czasopisma Pediatrics. W badaniu obserwacyjnym przeprowadzonym przez szwedzkich naukowców stwierdzono, że w domach, w których nie ma zmywarek, a naczynia zmywa się w tradycyjny, ręczny sposób alergie, wśród dzieci rozwijają się rzadziej. Wyniki badania wspierają tzw. hipotezę higieniczną" rozwoju chorób alergicznych.

Komórki macierzyste w terapii łysienia

Uwarunkowane genetycznie łysienie androgenowe stanowi częsty problem natury kosmetycznej. Metody leczenia stosowane dotychczas w praktyce klinicznej cechują się umiarkowaną skutecznością. Naukowcom z  Sanford-Burnham Medical Research Institute w La Jolla w Kalifornii udało się wyhodować włosy z ludzkich komórek macierzystych, o czym donoszą na łamach czasopisma PLOS ONE.

Wpływ tonsillektomii na przebieg łuszczycy

Infekcje bakteryjne gardła (szczególnie powodowane przez Streptococcus pyogenes) są znaną przyczyną wywołującą i zaostrzającą zmiany łuszczycowe. Od pewnego czasu w piśmiennictwie pojawiają się opinie o potencjalnym korzystnym wpływie tonsillektomii u pacjentów z oporną na leczenie łuszczycą i nawracającymi epizodami zapaleń gardła. Amerykańscy naukowcy przeprowadzili analizę dotychczasowych doniesień na ten temat.

Leczenie łuszczycy ze współistniejącym toczniem rumieniowatym

Współistnienie tocznia rumieniowatego i łuszczycy jest rzadkie. Naukowcy z Bostonu na łamach najnowszego numeru Journal of the American Academy of Dermatology (JAAD) podjęli się oceny możliwych strategii terapeutycznych, w szczególności leków biologicznych anty-TNFα, w przypadkach współwystępowania obydwu chorób.

Bielactwo a ryzyko rozwoju czerniaka i niemelanocytowych raków skóry

Na łamach prestiżowego amerykańskiego periodyku Journal of American Academy of Dermatology opublikowano ostatnio wyniki badania oceniającego wpływ współistniejącego bielactwa na ryzyko rozwoju czerniaka (malignant melanoma - MM) oraz niemelanocytowych raków skóry (non melanocytic skin cancers - NMSC). Stwierdzono, że pacjenci z vitiligo mają istotnie niższe ryzyko zachorowania zarówno na MM, jak i NMSC.

Ziarniniak grzybiasty u osób młodych

Ziarniniak grzybiasty (mycosis fungoides − MF) jest rzadkim rodzajem chłoniaka o zwykle przewlekłym i postępującym przebiegu. Nowotwór ten jest jednocześnie najczęstszym pierwotnie skórnym chłoniakiem T-komórkowym. Choroba dotyczy najczęściej osób w średnim i starszym wieku. Naukowcy z USA podjęli się oceny choroby wśród młodych pacjentów hospitalizowanych w ich ośrodku.