Ocena wpływu dwóch sposobów prowadzenia terapii fotodynamicznej stosowanej w leczeniu powierzchownej postaci BCC

Terapia fotodynamiczna coraz częściej stanowi zalecaną przez dermatologów metodę leczenia wielu chorób. Ma ona udowodnioną skuteczność w wielu dermatozach. Należą do nich m.in. rogowacenie słoneczne, liszaj twardzinowy, brodawki wirusowe, trądzik młodzieńczy (pospolity), liszaj płaski, łysienie plackowate, naczyniaki płaskie. Terapię fotodynamiczną stosuje się także z powodzeniem w nowotworach skóry (raki podstawnokomórkowe, raki kolczystokomórkowe, choroba Bowena).

Związek infekcji wirusem ludzkiego brodawczaka z wystąpieniem liszaja twardzinowego

Liszaj twardzinowy (lichen sclerosus – LS; dawniej określany jako liszaj twardzinowy i zanikowy) to przewlekła zapalna choroba, której etiologia wciąż nie została w pełni poznana. Najczęściej wymienia się przyczyny na podłożu autoimmunologicznym, w związku z występowaniem we krwi chorych przeciwciał skierowanych przeciwko białku macierzy zewnątrzkomórkowej typu I (ECM-1), a także zwiększoną podatnością tych osób na rozwój innych chorób (niedoczynności bądź nadczynności tarczycy czy niedokrwistości złośliwej).

Krioterapia – wystarczająca metoda leczenia keloidów?

Krioterapia, inaczej zimnolecznictwo z wykorzystaniem temperatur poniżej 0°C, jest jedną z najczęściej stosowanych metod leczenia chorób skórnych, uznawaną za skuteczną, bezpieczną i dającą dobre efekty kosmetyczne alternatywę dla zabiegów chirurgicznych, laserowych czy elektrokoagulacji. Podczas zabiegów, które mogą być przeprowadzane jednorazowo lub wieloetapowo, dochodzi do zniszczenia chorych tkanek poprzez ich zamrożenie.

Nowa metoda leczenia brodawek zwykłych

Brodawki zwykłe, wywoływane przez wirus brodawczaka ludzkiego (human papillomavirus – HPV), stanowią powszechną infekcję wirusową. Wyróżnia się ponad 100 odmian tego wirusa. Odpowiada on nie tylko za zmiany skórne (również na narządach płciowych), ale również śluzówkowe.

Jak poradzić sobie z onychotillomanią i onychofobią?

Onychotillomania i onychofobia to schorzenia dermatologiczne o psychogennej etiologii – należą zatem do grupy chorób psychosomatycznych. Główną rolę w ich powstawaniu i przebiegu pełnią czynniki psychologiczne, zwłaszcza stres, sytuacje konfliktowe czy frustracja. Wpływ na występowanie tych chorób mogą mieć również cechy osobowości pacjenta.