Secukinumab w terapii łuszczycy dłoni i podeszew

Łuszczyca pospolita stosunkowo rzadko zajmuje okolice dłoni oraz podeszew. Jest wówczas jednak często trudna do leczenia i stanowi duży problem dla pacjentów z powodów kosmetycznych i funkcjonalnych. Na rynku brakuje leków wykazujących zadowalającą skuteczność w terapii łuszczycy dłoni i podeszew. Secukinumab jest jednym z najnowszych biologicznych leków przeciwłuszczycowych nowej generacji, którego mechanizm działania opiera się na blokowaniu interleukiny 17A, cytokiny odgrywającej kluczową rolę w patogenezie łuszczycy. 

FDA zaaprobowała brodalumab w leczeniu umiarkowanej i ciężkiej łuszczycy

Leki biologiczne zrewolucjonizowały terapię wielu chorób zapalnych mediowanych immunologicznie. Po inhibitorach czynnika martwicy guza TNF-alfa (adalimumab, infliksybam, etanercept) oraz interleukin 12 i 23 (ustekinumab) nowa grupa leków – antagoniści interleukiny 17 okazała się w ostatnich latach skuteczną i bezpieczną opcją leczenia umiarkowanych i ciężkich postaci łuszczycy. Zaowocowało to rejestracją dwóch preparatów – secukinumabu (Cosentyx®) i iksekizumabu (Taltz®). Niedawno dołączył do nich brodalumab (Siliq®), zaaprobowany w tym wskazaniu przez Amerykańską Agencję ds. Żywności i Leków (FDA).

Tofacytynib w terapii łysienia plackowatego

Kilka miesięcy temu na łamach portalu dermatologia-praktyczna.pl informowaliśmy o pierwszych opisach przypadków skuteczności tofacytynibu u pacjentów cierpiących z powodu łysienia plackowatego (alopecia areata - AA). Ostatnio opublikowano wyniki dwóch pierwszych badań klinicznych, w których oceniano efekty działania i tolerancję tego leku u chorych z AA.

Krem z 1,5% ruksolitynibem skuteczny w terapii bielactwa

Bielactwo (vitiligo) jest bardzo częstym problemem w praktyce dermatologicznej. Niestety arsenał dostępnych terapii jest bardzo ograniczony, a ich skuteczność niewielka. Zmiany bielacze stanowią dla wielu pacjentów poważny problem natury estetycznej, nastręczając niejednokrotnie problemów w funkcjonowaniu społecznym. W ostatnich latach pojawiły się pilotażowe doniesienia o skuteczności stosowanych doustnie inhibitorów kinaz tyrozynowych JAK – tofacytynibu i ruksolitynibu – w terapii bielactwa i łysienia plackowatego. W najnowszym numerze Journal of American Academy of Dermatology (JAAD) opublikowano wyniki badania klinicznego oceniającego skuteczność 1,5% kremu z ruksolitynibem w terapii vitiligo.

Baricitinib - nowy lek doustny w terapii łuszczycy?

Farmakologiczna inhibicja wewnątrzkomórkowej ścieżki sygnałowej JAK-STAT okazała się skuteczna w hamowaniu zjawisk patologicznych związanych z rozwojem wielu chorób zapalnych, w tym łuszczycy. Niestety tofacitinib został niedawno odrzucony przez FDA w procesie rejestracji we wskazaniu na przewlekłą łuszczycę plackowatą z powodu niekorzystnego stosunku korzyści do ryzyka związanego z przyjmowaniem leku. Branża farmaceutyczna nie rezygnuje jednak z inhibitorów kinaz tyrozynowych w terapii tej dermatozy. Ostatnio opublikowano wyniki badań klinicznych 2 fazy nad nowym lekiem z tej grupy - baricitinibem.

Analiza porównawcza skuteczności i kosztów terapii metotreksatem oraz apremilastem w łuszczycy placowatej

Apremilast jest lekiem przeciwłuszczycowym nowej generacji, którego mechanizm działania obejmuje hamowanie aktywności enzymu fosfodiesterazy 4. Metotreksat jest jednym z najskutecznieszych, tradycyjnych leków w terapii łuszczycy, stosowanym w tym wskazaniu od wielu lat jako standardowe leczenie systemowe pierwszego rzutu. Dotychczas brakowało badań klinicznych, które porównywałyby skuteczność metotreksatu i apremilastu w terapii tej dermatozy.

Nowy lek doustny w terapii raka podstawnokomórkowego

Amerykańska Agencja ds. Żywności i Leków (Food and Drug Administration −   FDA) zaaprobowała nowy lek doustny w terapii miejscowo zaawansowanego raka podstawnokomórkowego (basal cell carcinoma − BCC). Sonidegib (Odomzo®) wyprodukowało szwajcarskie konsorcjum farmaceutyczne Novartis.

Skuteczność tofacytynibu w terapii łuszczycy plackowatej

W ostatnich latach obserwuje się bardzo dynamiczny rozwój nowoczesnych terapii przeciwłuszczycowych. Większość nowych leków stanowią przeciwciała monoklonalne, które oddziałują w specyficznych punktach reakcji immunologicznej, antagonizując działanie cytokin prozapalnych. W związku z budową białkową, leki te muszą być podawane parenteralnie. Tofacytynib, jest lekiem doustnym, którego mechanizm działania polega na blokowaniu kinaz białkowych JAK.

Zastosowanie talidomidu w terapii przewlekłego świądu

Talidomid, lek wycofany z użytku w latach 60. XX wieku z powodu silnego działania teratogennego, w ostatnich latach wykorzystywany jest w terapii złośliwego nowotworu układu krwiotwórczego - szpiczaka plazmocytowego. Okazuje się, że lek ten może mieć również zastosowanie w leczeniu przewlekłego świądu opornego na inne metody terapii.

Ustekinumab w terapii młodzieży z łuszczycą

Ciężka łuszczyca plackowata u dzieci stanowi isotny problem terapeutyczny. Wiele metod leczniczych jest przeciwwskazanych lub niechętnie wdrażanych przez lekarzy z powodu ryzyka wystąpienia działań niepożądanych. Spośród leków biologicznych dotychczas dwa posiadają rejestrację u dzieci − etanercept (od 6. roku życia) i adalimumab (od 4. roku życia). Do tego grona może wkrótce dołączyć ustekinumab. Opublikowano  badanie III fazy nad skutecznością tego leku u młodzieży między 12. a 17. rokiem życia.

Spironolakton zmniejsza efekty uboczne miejscowych steroidów

W najnowszym numerze Journal of Investigative Dermatology opublikowano bardzo ciekawe wyniki badań nad preparatami miejscowymi zawierającymi glikokortykosteroidy (GKS). Otóż okazało się, że dodanie do podłoża spironolaktonu − leku moczopędnego od dawna stosowanego ogólnie m.in. w terapii nadciśnienia tętniczego i niewydolności serca −  powoduje redukcję objawów niepożądanych związanych z przewlekłym stosowaniem GKS.

Kwas acetylosalicylowy opóźnia gojenie przewlekłych ran

Kwas acetyloasalicylowy oprócz swoich nieocenionych właściwości antyagregacyjnych, powoduje wydłużenie czasu krwawienia oraz ma negatywny wpływ na gojenie się przewlekłych ran. Najnowsze badania, które opublikowano w The Journal of Experimental Medicine, dokładnie opisują wpływ aspiryny na keratynocyty oraz na hamowanie procesów naprawczych w obrębie skóry.