Tofacytynib w terapii łysienia plackowatego

Kilka miesięcy temu na łamach portalu dermatologia-praktyczna.pl informowaliśmy o pierwszych opisach przypadków skuteczności tofacytynibu u pacjentów cierpiących z powodu łysienia plackowatego (alopecia areata - AA). Ostatnio opublikowano wyniki dwóch pierwszych badań klinicznych, w których oceniano efekty działania i tolerancję tego leku u chorych z AA.

Retrospektywna analiza przypadków pacjentów z rozpoznaniem przewlekłego niebliznowajciejącego zapalenia mieszków włosowych skóry głowy

Zapalenie mieszków włosowych skóry głowy (scalp folliculitis - SF) jest dermatozą, której nasilenie i przebieg kliniczny mogą mieć zróżnicowany charakter. Wyróżnia się kilka postaci choroby, w tym przewlekłe niebliznowaciejące SF. Z uwagi na fakt, że jest to odmiana o nie do końca poznanym charakterze i metodach terapeutycznych, hiszpańscy dermatolodzy z Hospital Universitario de Fuenlabrada w Madrycie dokonali retrospektywnej analizy opisów wszystkich przypadków pacjentów hospitalizowanych w ich klinice od stycznia 2016 do grudnia 2017.

Krem z 1,5% ruksolitynibem skuteczny w terapii bielactwa

Bielactwo (vitiligo) jest bardzo częstym problemem w praktyce dermatologicznej. Niestety arsenał dostępnych terapii jest bardzo ograniczony, a ich skuteczność niewielka. Zmiany bielacze stanowią dla wielu pacjentów poważny problem natury estetycznej, nastręczając niejednokrotnie problemów w funkcjonowaniu społecznym. W ostatnich latach pojawiły się pilotażowe doniesienia o skuteczności stosowanych doustnie inhibitorów kinaz tyrozynowych JAK – tofacytynibu i ruksolitynibu – w terapii bielactwa i łysienia plackowatego. W najnowszym numerze Journal of American Academy of Dermatology (JAAD) opublikowano wyniki badania klinicznego oceniającego skuteczność 1,5% kremu z ruksolitynibem w terapii vitiligo.

Baricitinib - nowy lek doustny w terapii łuszczycy?

Farmakologiczna inhibicja wewnątrzkomórkowej ścieżki sygnałowej JAK-STAT okazała się skuteczna w hamowaniu zjawisk patologicznych związanych z rozwojem wielu chorób zapalnych, w tym łuszczycy. Niestety tofacitinib został niedawno odrzucony przez FDA w procesie rejestracji we wskazaniu na przewlekłą łuszczycę plackowatą z powodu niekorzystnego stosunku korzyści do ryzyka związanego z przyjmowaniem leku. Branża farmaceutyczna nie rezygnuje jednak z inhibitorów kinaz tyrozynowych w terapii tej dermatozy. Ostatnio opublikowano wyniki badań klinicznych 2 fazy nad nowym lekiem z tej grupy - baricitinibem.

Analiza porównawcza skuteczności i kosztów terapii metotreksatem oraz apremilastem w łuszczycy placowatej

Apremilast jest lekiem przeciwłuszczycowym nowej generacji, którego mechanizm działania obejmuje hamowanie aktywności enzymu fosfodiesterazy 4. Metotreksat jest jednym z najskutecznieszych, tradycyjnych leków w terapii łuszczycy, stosowanym w tym wskazaniu od wielu lat jako standardowe leczenie systemowe pierwszego rzutu. Dotychczas brakowało badań klinicznych, które porównywałyby skuteczność metotreksatu i apremilastu w terapii tej dermatozy.

Obraz kliniczny i trichoskopowy łysienia pooperacyjnego

Łysienie pooperacyjne, inaczej zwane łysieniem z ucisku (pressure alopecia - PA) to rzadko występująca forma utraty włosów na skórze głowy, rozwijająca się na skutek zmian niedokrwiennych w obrębie skalpu. Zmiany wynikają z przedłużającego się unieruchomienia głowy, najczęściej w trakcie operacji lub hospitalizacji.

Efekt przeszczepu włosów u pacjentów z łysieniem czołowym bliznowaciejącym

Łysienie czołowe bliznowaciejące (frontal fibrosing alopecia - FFA) to choroba, w przebiegu której dochodzi do trwałej utraty włosów w obrębie okolic owłosionej głowy: czołowej i skroniowej, a także rozwoju zmian rumieniowych lokalizujących się okołomieszkowo i nadmiernej hiperkeratozy. Zmianom mogą towarzyszyć subiektywne dolegliwości o charakterze bólu, pieczenia, palenia i swędzenia skóry. Leczenie choroby jest trudne, a rokowanie niepewne.

Chłoniaki skórne u osób po przeszczepach narządowych

U biorców przeszczepów narządowych istnieje ryzyko rozwoju zaburzeń limfoproliferacyjnych (post-transplant lymphoproliferative disorders - PTLD). Nie są jednak znane dokładne dane epidemiologiczne oraz szczegółowa charakterystyka tych zaburzeń dotyczących skóry. Wiadomo, że występują one rzadko, ponieważ obecnie istnieją doniesienia o zaledwie 56 przypadkach.

Nowy lek doustny w terapii raka podstawnokomórkowego

Amerykańska Agencja ds. Żywności i Leków (Food and Drug Administration −   FDA) zaaprobowała nowy lek doustny w terapii miejscowo zaawansowanego raka podstawnokomórkowego (basal cell carcinoma − BCC). Sonidegib (Odomzo®) wyprodukowało szwajcarskie konsorcjum farmaceutyczne Novartis.

Skuteczność tofacytynibu w terapii łuszczycy plackowatej

W ostatnich latach obserwuje się bardzo dynamiczny rozwój nowoczesnych terapii przeciwłuszczycowych. Większość nowych leków stanowią przeciwciała monoklonalne, które oddziałują w specyficznych punktach reakcji immunologicznej, antagonizując działanie cytokin prozapalnych. W związku z budową białkową, leki te muszą być podawane parenteralnie. Tofacytynib, jest lekiem doustnym, którego mechanizm działania polega na blokowaniu kinaz białkowych JAK.

Brodalumab w terapii ogólnej łuszczycy u chorych, u których zastosowanie innych inhibitorów IL-17 było nieskuteczne

Dostępne są wyniki badań, w których potwierdzono skuteczność brodalumabu w leczeniu łuszczycy u chorych, którzy poprzednio stosowali leki biologiczne, nie uzyskując efektu terapeutycznego. Jakkolwiek, brakuje podobnych danych dotyczących pacjentów przyjmujących inhibitory IL-17. Amerykańscy badacze z Oddziału Dermatologii z Icahn School of Medicine at Mount Sinai postanowili zająć się tym zagadnieniem. Do badania włączono 39 pacjentów z umiarkowaną lub ciężką postacią choroby.

Zastosowanie talidomidu w terapii przewlekłego świądu

Talidomid, lek wycofany z użytku w latach 60. XX wieku z powodu silnego działania teratogennego, w ostatnich latach wykorzystywany jest w terapii złośliwego nowotworu układu krwiotwórczego - szpiczaka plazmocytowego. Okazuje się, że lek ten może mieć również zastosowanie w leczeniu przewlekłego świądu opornego na inne metody terapii.

Ustekinumab w terapii młodzieży z łuszczycą

Ciężka łuszczyca plackowata u dzieci stanowi isotny problem terapeutyczny. Wiele metod leczniczych jest przeciwwskazanych lub niechętnie wdrażanych przez lekarzy z powodu ryzyka wystąpienia działań niepożądanych. Spośród leków biologicznych dotychczas dwa posiadają rejestrację u dzieci − etanercept (od 6. roku życia) i adalimumab (od 4. roku życia). Do tego grona może wkrótce dołączyć ustekinumab. Opublikowano  badanie III fazy nad skutecznością tego leku u młodzieży między 12. a 17. rokiem życia.