Baricitinib - nowy lek doustny w terapii łuszczycy?

Farmakologiczna inhibicja wewnątrzkomórkowej ścieżki sygnałowej JAK-STAT okazała się skuteczna w hamowaniu zjawisk patologicznych związanych z rozwojem wielu chorób zapalnych, w tym łuszczycy. Niestety tofacitinib został niedawno odrzucony przez FDA w procesie rejestracji we wskazaniu na przewlekłą łuszczycę plackowatą z powodu niekorzystnego stosunku korzyści do ryzyka związanego z przyjmowaniem leku. Branża farmaceutyczna nie rezygnuje jednak z inhibitorów kinaz tyrozynowych w terapii tej dermatozy. Ostatnio opublikowano wyniki badań klinicznych 2 fazy nad nowym lekiem z tej grupy - baricitinibem.

Okaleczenia rytualne narządów płciowych

W wielu kulturach, zwłaszcza na Bliskim Wschodzie oraz w Afryce Subsaharyjskiej i Środkowej, „rytualne obrzezania” narządów płciowych żeńskich czy męskich stanowi cześć tradycji przekazywanej z pokolenia na pokolenie. Zabiegi te są wykonywane bezpośrednio po urodzeniu lub stanowią element kulturowego wkraczania danej osoby w dorosłe życie. W przeciwieństwie do obrzezania dokonywanego u mężczyzn, które może w pewnych sytuacjach pomóc w utrzymaniu higieny narządów płciowych męskich oraz zmniejsza ryzyko zakażeń przenoszonych drogą płciową, obrzezanie kobiet nie wiąże się z żadną korzyścią dla zdrowia kobiet.

Efekt przeszczepu włosów u pacjentów z łysieniem czołowym bliznowaciejącym

Łysienie czołowe bliznowaciejące (frontal fibrosing alopecia - FFA) to choroba, w przebiegu której dochodzi do trwałej utraty włosów w obrębie okolic owłosionej głowy: czołowej i skroniowej, a także rozwoju zmian rumieniowych lokalizujących się okołomieszkowo i nadmiernej hiperkeratozy. Zmianom mogą towarzyszyć subiektywne dolegliwości o charakterze bólu, pieczenia, palenia i swędzenia skóry. Leczenie choroby jest trudne, a rokowanie niepewne.

Analiza porównawcza skuteczności i kosztów terapii metotreksatem oraz apremilastem w łuszczycy placowatej

Apremilast jest lekiem przeciwłuszczycowym nowej generacji, którego mechanizm działania obejmuje hamowanie aktywności enzymu fosfodiesterazy 4. Metotreksat jest jednym z najskutecznieszych, tradycyjnych leków w terapii łuszczycy, stosowanym w tym wskazaniu od wielu lat jako standardowe leczenie systemowe pierwszego rzutu. Dotychczas brakowało badań klinicznych, które porównywałyby skuteczność metotreksatu i apremilastu w terapii tej dermatozy.

Chłoniaki skórne u osób po przeszczepach narządowych

U biorców przeszczepów narządowych istnieje ryzyko rozwoju zaburzeń limfoproliferacyjnych (post-transplant lymphoproliferative disorders - PTLD). Nie są jednak znane dokładne dane epidemiologiczne oraz szczegółowa charakterystyka tych zaburzeń dotyczących skóry. Wiadomo, że występują one rzadko, ponieważ obecnie istnieją doniesienia o zaledwie 56 przypadkach.

Brodalumab w terapii ogólnej łuszczycy u chorych, u których zastosowanie innych inhibitorów IL-17 było nieskuteczne

Dostępne są wyniki badań, w których potwierdzono skuteczność brodalumabu w leczeniu łuszczycy u chorych, którzy poprzednio stosowali leki biologiczne, nie uzyskując efektu terapeutycznego. Jakkolwiek, brakuje podobnych danych dotyczących pacjentów przyjmujących inhibitory IL-17. Amerykańscy badacze z Oddziału Dermatologii z Icahn School of Medicine at Mount Sinai postanowili zająć się tym zagadnieniem. Do badania włączono 39 pacjentów z umiarkowaną lub ciężką postacią choroby.

Nowy lek doustny w terapii raka podstawnokomórkowego

Amerykańska Agencja ds. Żywności i Leków (Food and Drug Administration −   FDA) zaaprobowała nowy lek doustny w terapii miejscowo zaawansowanego raka podstawnokomórkowego (basal cell carcinoma − BCC). Sonidegib (Odomzo®) wyprodukowało szwajcarskie konsorcjum farmaceutyczne Novartis.

Skuteczność tofacytynibu w terapii łuszczycy plackowatej

W ostatnich latach obserwuje się bardzo dynamiczny rozwój nowoczesnych terapii przeciwłuszczycowych. Większość nowych leków stanowią przeciwciała monoklonalne, które oddziałują w specyficznych punktach reakcji immunologicznej, antagonizując działanie cytokin prozapalnych. W związku z budową białkową, leki te muszą być podawane parenteralnie. Tofacytynib, jest lekiem doustnym, którego mechanizm działania polega na blokowaniu kinaz białkowych JAK.

Suplementacja magnezu w leczeniu kępek żółtych rzekomych

Opublikowane dotychczas wyniki badań, przeprowadzone na modelach ludzkich i mysich, wykazały, że zwiększony poziom magnezu może ograniczać procesy wapnienia. Sugerując się tymi obiecującymi doniesieniami, amerykańscy badacze przeprowadzili randomizowane, podwójnie zaślepione badanie prospektywne, do którego włączono 44 chorych z rozpoznaniem PXE.

Zastosowanie talidomidu w terapii przewlekłego świądu

Talidomid, lek wycofany z użytku w latach 60. XX wieku z powodu silnego działania teratogennego, w ostatnich latach wykorzystywany jest w terapii złośliwego nowotworu układu krwiotwórczego - szpiczaka plazmocytowego. Okazuje się, że lek ten może mieć również zastosowanie w leczeniu przewlekłego świądu opornego na inne metody terapii.

Guzowatość nosa (rhinophyma) wykazuje związek ze spożyciem alkoholu

Jednym z późnych objawów trądziku różowatego jest przerost gruczołów łojowych, tkanki łącznej i naczyń skóry, najczęściej dotyczący dolnych części nosa, co prowadzi do przerostu ograniczonego tej okolicy. Badacze z Uniwersyteckiego Szpitala w Strasburgu, z uwagi na niewielką liczbę badań dotyczących związku pomiędzy nadmiernym spożyciem alkoholu i rozwojem guzowatości nosa, postanowili zająć się tym zagadnieniem. Grupę badawczą stanowiło 52 pacjentów z rozpoznaniem rhinophyma.

Częstość występowania i charakterystyka pacjentów z idiopatycznym zespołem Stevensa-Johnsona i toksyczną nekrolizą naskórka

Zespół Stevensa-Johnsona (Stevens-Johnson Syndome - SJS) i toksyczna nekroliza naskórka (toxic epidermal necrolysis - TEN) stanowią dwa warianty tej samej choroby, różniące się stopniem zajęcia powierzchni skóry. Dostępne dane epidemiologiczne wskazują, że częstość występowania SJS to 1-6 pacjentów, natomiast TEN rozpoznawany jest u 0,4-1,2 chorych na milion mieszkańców rocznie na świecie.

Ustekinumab w terapii młodzieży z łuszczycą

Ciężka łuszczyca plackowata u dzieci stanowi isotny problem terapeutyczny. Wiele metod leczniczych jest przeciwwskazanych lub niechętnie wdrażanych przez lekarzy z powodu ryzyka wystąpienia działań niepożądanych. Spośród leków biologicznych dotychczas dwa posiadają rejestrację u dzieci − etanercept (od 6. roku życia) i adalimumab (od 4. roku życia). Do tego grona może wkrótce dołączyć ustekinumab. Opublikowano  badanie III fazy nad skutecznością tego leku u młodzieży między 12. a 17. rokiem życia.