Łysienie plackowate u dzieci

Łysienie plackowate jest przewlekłą chorobą zapalną, która dotyczy mieszków włosowych. Wyróżnia się kilka odmian klinicznych o różnym rokowaniu. Choroba występuje przeważnie u dzieci i młodzieży. Nieznane są dokładne mechanizmy wypadania włosów. Rozpoznanie łysienia plackowatego w większości przypadków nie nastręcza problemów, choć występują stany chorobowe mogące powodować trudności diagnostyczne i wtedy może być konieczne wykonanie badań dodatkowych.

Wpływ emolientów na wchłanianie przezskórne krisaborolu

Emolientoterapia stanowi podstawowy element terapii miejscowej u chorych na atopowe zapalenie skóry (AZS). Nie tylko poprawia stan nawilżenia skóry, ale wykazuje także działanie przeciwzapalne, przeciwświądowe, normalizuje skład mikrobiomu skóry, pozwala na ograniczenie stosowania miejscowych glikokortykosteroidów.

Trichoskopia i inne metody badania włosów

Diagnostyka chorób włosów wymaga precyzyjnej analizy wywiadu, badania przedmiotowego oraz wykorzystania wyników dostępnych badań diagnostycznych. W tym rozdziale opisano najczęściej stosowane metody i techniki diagnostyczne stosowane w badaniach włosów i skóry owłosionej głowy. W szczególności uwzględniono trichoskopię, jako nieinwazyjną metodę diagnostyczną o największej użyteczności w praktyce klinicznej.

Trendy w medycynie estetycznej

Wzrost zamożności społeczeństwa, presja mediów oraz otoczenia sprawiają, że kobiety – a ostatnio także mężczyźni – nie chcą się starzeć z godnością. Powszechnym pragnieniem stała się chęć zatrzymania czasu i spowolnienia procesów starzenia. Większość osób woli korzystać z niechirurgicznych metod odmładzania skóry. Dzięki temu estetyczne procedury małoinwazyjne zyskały ostatnio na znaczeniu. Młody wygląd oraz twarz bez zmarszczek przestały kojarzyć się ze skalpelem i stały się możliwe do osiągnięcia dzięki zabiegom wykonywanym przez lekarzy medycyny estetycznej.

Skuteczność tiosiarczanu sodu w terapii wapnicy skóry

Wapnica skóry (calcinosis cutis, CC) to rzadko występujące zaburzenie związane z tworzeniem i odkładaniem nierozpuszczalnych złogów soli wapnia w obrębie skóry właściwej i tkanki podskórnej. Poszukiwanie bezpiecznej i skutecznej metody terapii od wielu lat stanowi cel licznych badań.

Postać donosowa butofanolu jako terapia ratunkowa świądu opornego na leczenie

Przewlekły świąd, oporny na stosowane leczenie, stanowi duże wyzwanie dla lekarzy prowadzących. Z uwagi na niewielką liczbę dostępnych i zaaprobowanych przez Agencję Żywności i Leków (Food and Drug Administration, FDA) terapii, istnieje zapotrzebowanie na szybko działające leki, zakłócające cykl drapania i świądu. Mechanizm wyzwalania świądu co prawda nie jest całkowicie poznany, jednakże pojawiające się w ostatnim czasie doniesienia wskazują na istotną rolę receptorów opiodowych.

Charakterystyka kliniczna tocznia rumieniowatego skórnego indukowanego przez leki

Toczeń rumieniowaty układowy (SLE) należy do grupy chorób autoimmunizacyjnych o złożonej i nie do końca poznanej etiologii. W przebiegu choroby występują okresy remisji i zaostrzeń, występujących pod wpływem m. in. stresu, infekcji, ekspozycji na UV oraz leków. Spośród wielu odrębnych postaci klinicznych tocznia, podtypem najczęściej prowokowanym przez leki jest postać podostra (subacute cutaneous lupus erythematosus, SCLE). 

Nerkopochodne włóknienie układowe

Pacjenci cierpiący z powodu przewlekłej niewydolności nerek prezentują najszerszy profil zmian skórnych spośród wszystkich chorób internistycznych. Innowacyjne formy terapii znacząco wydłużyły czas życia pacjentów, przyczyniając się do powstania nowych lub dotychczas rzadko opisywanych dermatoz.

Znaczenie ekspresji immunoglobuliny IgA u dorosłych pacjentów z leukocytoklastycznym zapaleniem naczyń

Leukocytoklastyczne zapalenie naczyń (leukocytoclastic vasculitis, LCV) to zapalenie obejmujące małe naczynia, w którego patogenezie istotną rolę ogrywają zaburzenia immunologiczne, takie jak powstawanie kompleksów immunologicznych. Wyniki dostępnych badań wskazują, że typ LCV z udziałem immunoglobuliny IgA (IgAV) przebiega częściej z rozwojem powikłań systemowych oraz opornością na stosowane leczenie.