Ryzyko wtórnych nowotworów u pacjentów z ziarniniakiem grzybiastym

Ryzyko wtórnych nowotworów u pacjentów z ziarniniakiem grzybiastym
Ziarniniak grzybiasty (mycosis fungoides – MF) to najczęściej występujący typ skórnego chłoniaka T-komórkowego. W jego przebiegu dochodzi do rozwoju zmian, zgodnie z klasyfikacją Tumor-Nodes-Metastasis-Blood (TNMB) według International Society of Cutaneous Lymphoma and European Organization for Research and Treatment of Cancer (ISCL/EORTC): rumieniowych, grudkowych, naciekowych oraz guzów, które zajmują coraz większą powierzchnię skóry. U podłoża choroby leżą zaburzenia immunologiczne, w tym dotyczące odpowiedzi T-komórkowej. Wydaje się, że odpowiadają one także za zwiększoną zapadalność na wtórne nowotwory złośliwe.
Amerykańscy naukowcy przeprowadzili badanie retrospektywne, z udziałem grupy chorych na MF (n = 172), którzy w latach 2005-2017 byli leczeni na terenie University of Minnesota. Jako grupę kontrolną (n = 172) wyznaczono pacjentów z rozpoznaniem łojotokowego zapalenia skóry (ŁZS), które stanowi powszechnie występującą dermatozę, w przebiegu której rzadko dochodzi do rozwoju nowotworów. Wykazano, że nowotwory złośliwe dotyczyły 24 osób z ziarniniakiem grzybiastym oraz 3 z ŁZS. Dokonana analiza statystyczna zebranych danych wykazała, że do złośliwych rozrostów nowotworowych znacznie częściej dochodziło u pacjentów z MF niż z ŁZS. Ponadto, wyższe prawdopodobieństwo tego zdarzenia dotyczyło chorych, u których stwierdzano większy stopień zaawansowania klinicznego zmian. Co ciekawe, wyniki analizy wykazały, że rodzaj podjętej terapii u chorych z MF nie miał związku z rozwojem nowotworów.  

W podsumowaniu naukowcy podkreślili, że rozpoznanie ziarniniaka grzybiastego wymaga podejmowania screeningu nowotworowego, w szczególności u pacjentów, u których choroba znajduje się na wysokim poziomie zaawansowania.


Paulina Szczepanik-Kułak

Na podstawie:

Goyal A. i wsp.: Increased risk of second primary malignancies in patients with mycosis fungoides: A single center cohort study. Journal of the American Academy of Dermatology 2020; 82(3): 736-738.

Fot.: Pixabay

poprzedni artykuł