Choroby łojotokowe

Do chorób łojotokowych należą łojotokowe zapalenie skóry, trądzik pospolity oraz trądzik różowaty. Jednostki te nie stanowią bezpośredniego zagrożenia życia. Jednak są niezwykle uciążliwe ze względu na przewlekły przebieg z okresami zaostrzeń i remisji. Aż 99% zmian chorobowych zlokalizowanych jest w eksponowanych okolicach skóry twarzy, dekoltu i ramion. Wpływa to wyraźnie na obniżenie jakości życia pacjentów, poczucie napiętnowania i izolacji.

Kriochirurgia w zmianach naczyniowych

W leczeniu malformacji naczyniowych oraz łagodnych nowotworów naczyniowych skóry w XXI wieku zdecydowanie dominuje laseroterapia, jednak w zależności od rodzaju zmian skórnych zastosowanie mają też inne metody, jak: chirurgia, elektrochirurgia, skleroterapia, propranolol, a także kriochirurgia.

Podstawowe zmiany komórkowe i tkankowe pod wpływem zamrożenia

Badania wpływu niskich temperatur na komórkę były prowadzone od wielu lat i dotyczyły głównie zagadnień prezerwacji zawiesin komórkowych lub tkanek w niskich temperaturach przed ich transplantacją lub transfuzją. Rozwój kriochirurgii stał się bodźcem dla tych badań, które skupiały się na ustaleniu optymalnych warunków zniszczenia tkanki.

Usunięcie ciepła z tkanki stanowi fizyczną podstawę zamrażania, a jego skutkiem jest krystalizacja wody. Wszystkie zjawiska morfologiczne, biochemiczne i fizjologiczne zamrażania są bezpośrednio lub pośrednio następstwem powstania kryształów lodu.

Zaawansowane techniki obrazowe w dermatologii

Obrazowanie molekularne wykorzystujące najnowsze osiągnięcia biooptyki, zwłaszcza obrazowanie mikroskopowe, należy do technik biomedycznych stosowanych w dermatologii. Niektóre techniki są przydatne w celu wykrywania i analizy patologicznych zjawisk w rozwoju poszczególnych dermatoz w rutynowym procesie diagnostycznym, inne natomiast znalazły zastosowanie jako metody poznawcze służące do prac badawczo-naukowych. Zaawansowane metody mikroskopowe umożliwiają wizualizację badanej próbki z wysoką rozdzielczością, lokalizację poszczególnych cząsteczek (rozwój badań w trójwymiarze 3D) oraz analizę ilościową (często połączoną z odpowiednimi systemami komputerowymi).

Psychodermatologia dziecięca

Psychodermatologia zajmuje się chorobami, w których występują dwa komponenty: psychologiczny i dermatologiczny. Rozpoznanie składowej psychogennej takich schorzeń jest podstawą skutecznej terapii. Wiele z tych chorób występuje i ujawnia się u dzieci.

Badania laboratoryjne i kliniczne w gruźlicy

Gruźlica skóry jest przewlekłą chorobą infekcyjną obejmującą 1% wszystkich osób chorujących na gruźlicę. Skóra stanowi silną barierę immunologiczną w stosunku do prątków, co powoduje niekorzystne warunki do ich rozwoju. W efekcie w porównaniu z postaciami narządowymi odmiany skórne choroby wykazują przebieg łagodniejszy i bardziej przewlekły. Problem stanowią infekcje HIV, w przebiegu których dochodzi do reaktywacji zakażeń latentnych.

Jak leczyć liszaj twardzinowy napletka u chłopców?

Genitalna postać liszaja twardzinowego u chłopców jest przewlekłą zapalną chorobą o nieznanej
etiologii, jednak, zgodnie z najczęściej przyjmowaną teorią, ma ona związek z autoimmunizacją.
Może dotyczyć napletka, żołędzi, wędzidełka i  ujścia cewki moczowej.

Jak leczyć trądzik niemowlęcy?

Trądzik pospolity jest przewlekłą zapalną chorobą gruczołów łojowych i ujść mieszków włosowych. Po urodzeniu wydzielanie łoju jest podobne do stwierdzanego u dorosłych, ale w okresie poniemowlęcym – przez cały okres dzieciństwa – gruczoły łojowe są bardzo małe, a wydzielanie łoju niewielkie. Gruczoły łojowe są pod bezpośrednią kontrolą hormonów, a najważniejsze z nich są androgeny. Warunkują one pojawienie się trądziku niemowlęcego, spowodowanego działaniem hormonów endogennych lub przekazanych od matki poprzez łożysko, oraz trądziku młodzieńczego, który powstaje w następstwie stymulacji androgenowej endogennej w okresie pokwitania.

Zmiany skórne w przebiegu chorób układu pokarmowego

W przebiegu wielu chorób przewodu pokarmowego dochodzi do pojawienia się zmian skórnych, które często poprzedzone są objawami gastroenterologicznymi. W niniejszej pracy omówiono najczęstsze zmiany skórne, które współwystępują z nieswoistymi chorobami zapalnymi jelit, z zakażeniami układu pokarmowego, z chorobami wątroby i trzustki, a także opisano główne zespoły paraneoplastyczne związane z układem pokarmowym, w których są obecne zmiany na skórze.

Zmiany alergiczne w obrębie owłosionej skóry głowy

Choroby alergiczne zwykle dotyczą układu oddechowego, pokarmowego oraz skóry, w tym także owłosionej skóry głowy. Do chorób alergicznych owłosionej skóry głowy należą przede wszystkim alergiczne kontaktowe zapalenie owłosionej skóry głowy, atopowe zapalenie skóry głowy oraz łojotokowe zapalenie owłosionej skóry głowy.

Łysienie plackowate u dzieci

Łysienie plackowate jest przewlekłą chorobą zapalną, która dotyczy mieszków włosowych. Wyróżnia się kilka odmian klinicznych o różnym rokowaniu. Choroba występuje przeważnie u dzieci i młodzieży. Nieznane są dokładne mechanizmy wypadania włosów. Rozpoznanie łysienia plackowatego w większości przypadków nie nastręcza problemów, choć występują stany chorobowe mogące powodować trudności diagnostyczne i wtedy może być konieczne wykonanie badań dodatkowych.

Najważniejsze wskazania do wykonania USG skóry

Ultrasonografia jest metodą diagnostyczną powszechnie wykorzystywaną w wielu dziedzinach medycyny, również w dermatologii. Ocena grubości nowotworów skóry (szczególnie czerniaków oraz raków podstawnokomórkowych) stanowi obecnie podstawowe zastosowanie ultrasonografii wysokiej częstotliwości w dermatologii i jest wykorzystywana zwłaszcza w przedoperacyjnej ocenie głębokości nacieku.

Trichoskopia i inne metody badania włosów

Diagnostyka chorób włosów wymaga precyzyjnej analizy wywiadu, badania przedmiotowego oraz wykorzystania wyników dostępnych badań diagnostycznych. W tym rozdziale opisano najczęściej stosowane metody i techniki diagnostyczne stosowane w badaniach włosów i skóry owłosionej głowy. W szczególności uwzględniono trichoskopię, jako nieinwazyjną metodę diagnostyczną o największej użyteczności w praktyce klinicznej.

Trendy w medycynie estetycznej

Wzrost zamożności społeczeństwa, presja mediów oraz otoczenia sprawiają, że kobiety – a ostatnio także mężczyźni – nie chcą się starzeć z godnością. Powszechnym pragnieniem stała się chęć zatrzymania czasu i spowolnienia procesów starzenia. Większość osób woli korzystać z niechirurgicznych metod odmładzania skóry. Dzięki temu estetyczne procedury małoinwazyjne zyskały ostatnio na znaczeniu. Młody wygląd oraz twarz bez zmarszczek przestały kojarzyć się ze skalpelem i stały się możliwe do osiągnięcia dzięki zabiegom wykonywanym przez lekarzy medycyny estetycznej.